---

Καρκίνος Παχέος Εντέρου: Συμπτώματα, Μεταστάσεις, Θεραπεία και Επιβίωση

Ο καρκίνος παχέος εντέρου αποτελεί έναν από τους πλέον συχνούς και σοβαρούς τύπους καρκίνου, τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες. Είναι ο τρίτος σε συχνότητα εμφάνισης καρκίνος παγκοσμίως και η δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο. Παρόλα αυτά, η σύγχρονη ιατρική και οι εξελίξεις στον τομέα της πρόληψης, διάγνωσης και θεραπείας έχουν βελτιώσει σημαντικά τα ποσοστά επιβίωσης. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η θνησιμότητα μειώνεται σταδιακά, χάρη στην ευαισθητοποίηση του κοινού και τις προηγμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις.

Με μία ματιά

• Ο καρκίνος παχέος εντέρου είναι ο 3ος συχνότερος καρκίνος παγκοσμίως.
• Στις περισσότερες περιπτώσεις ξεκινά από πολύποδα.
• Η κολονοσκόπηση μπορεί να προλάβει την ανάπτυξη καρκίνου.
• Τα συχνότερα συμπτώματα είναι αίμα στα κόπρανα, αλλαγές στις κενώσεις και αναιμία.
• Οι συχνότερες μεταστάσεις εμφανίζονται στο ήπαρ και στους πνεύμονες.
• Η θεραπεία περιλαμβάνει χειρουργείο, χημειοθεραπεία, ανοσοθεραπεία και τοπικές θεραπείες.
• Σε αρκετές περιπτώσεις ακόμα και ο μεταστατικός καρκίνος μπορεί να αντιμετωπιστεί μακροχρόνια.

Τι Είναι ο Καρκίνος του (Παχέος) Εντέρου;

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι μια ασθένεια που χαρακτηρίζεται από τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό καρκινικών κυττάρων στο τοίχωμα του εντέρου. Αυτή η διαδικασία οδηγεί στη δημιουργία όγκων, οι οποίοι, αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα, μπορούν να επεκταθούν στα γειτονικά όργανα ή να αναπτύξουν μεταστάσεις σε απομακρυσμένα όργανα του σώματος, όπως το συκώτι και οι πνεύμονες.

Το 2023, περισσότερα από 1,9 εκατομμύρια νέα περιστατικά καρκίνου του παχέος εντέρου και του ορθού καταγράφηκαν παγκοσμίως. Η ασθένεια ευθύνεται για περισσότερους από 900.000 θανάτους ετησίως, καθιστώντας την μια από τις πλέον θανατηφόρες μορφές καρκίνου.

Τύποι Καρκίνου του Εντέρου

Ο καρκίνος του εντέρου διακρίνεται σε διάφορους τύπους, με το αδενοκαρκίνωμα να αποτελεί τη συνηθέστερη μορφή, εμφανιζόμενο στο 95% των περιπτώσεων. Το αδενοκαρκίνωμα αναπτύσσεται από τα κύτταρα που επενδύουν την εσωτερική επιφάνεια του εντέρου.

Ανάλογα με το σημείο του εντέρου που αναπτύσσεται, ο καρκίνος κατατάσσεται σε:

1. Καρκίνο του λεπτού εντέρου (σπάνιος).
2. Καρκίνο του παχέος εντέρου (ο συχνότερος).
3. Καρκίνο του ορθού (δεύτερος σε συχνότητα).
4. Καρκίνος του πρωκτού (σπάνος)

Παρόλο που αυτοί οι τύποι μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά στη διάγνωση και τα συμπτώματα, η θεραπευτική προσέγγιση διαφέρει ελαφρώς, ανάλογα με τη θέση και το στάδιο της νόσου.

Πως Ξεκινά η Ανάπτυξη του Καρκίνου Εντέρου

Η διαδικασία ξεκινά όταν ένα γονίδιο (τμήμα του DNA) υποστεί βλάβη, μετατρέποντας ένα φυσιολογικό κύτταρο σε καρκινικό. Αυτό το κύτταρο αρχίζει να πολλαπλασιάζεται ανεξέλεγκτα, σχηματίζοντας έναν όγκο που επηρεάζει τη λειτουργία του εντέρου.

Γιατί παρουσιάζεται αυτή η βλάβη σε κάποιο γονίδιο;

1. Τυχαία λάθη κατά τη διαίρεση των κυττάρων: Λόγω των χιλιάδων διαιρέσεων καθημερινά, οι πιθανότητες για λάθη αυξάνονται.
2. Παράγοντες κινδύνου: Όπως η κακή διατροφή και η καθιστική ζωή.
3. Κληρονομικότητα: Ορισμένα άτομα κληρονομούν γονίδια με προδιάθεση για καρκίνο.

Συμπτώματα του Καρκίνου Παχέος Εντέρου

Τα συμπτώματα του καρκίνου του παχέος εντέρου αργούν να εμφανιστούν. Αυτό συμβαίνει γιατί το παχύ έντερο λόγω της μεγάλης διαμέτρου του (περίπου 6 εκατοστά) δίνει την δυνατότητα σε έναν όγκο να αναπτυχθεί στο εσωτερικό του χωρίς να εμφανίσει συμπτώματα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο συχνότερα ο συγκεκριμένος καρκίνος ανακαλύπτεται σε προχωρημένο στάδιο.

Πρώιμα σημάδια και ενδείξεις καρκίνου του εντέρου

• Απώλεια μη ορατού αίματος στα κόπρανα: Ανιχνεύεται μόνον μέσω ειδικών εξετάσεων.
• Αλλαγές στις συνήθειες του εντέρου: Όπως διάρροια ή δυσκοιλιότητα χωρίς εμφανή λόγο.

Συμπτώματα προχωρημένου ή μεταστατικού καρκίνου του εντέρου

Τα συμπτώματα του προχωρημένου καρκίνου του παχέος εντέρου οφείλονται:

1. Απώλεια αίματος: Μπορεί να είναι εμφανής ή μη, οδηγώντας σε αναιμία και αδυναμία.
2. Απόφραξη του εντέρου (ειλεός): Προκαλεί κοιλιακό πόνο, έμετο και διάταση κοιλιάς.
3. Γενικευμένα συμπτώματα: Εμφανίζονται όταν έχουν αναπτυχθεί μεταστατικές εστίες. Αυτά είναι η ανεξήγητη απώλεια βάρους, κόπωση και ανορεξία.

Αίτια και Παράγοντες Κινδύνου Καρκίνου Παχέος Εντέρου

Τα αίτια του καρκίνου του εντέρου δεν είναι πάντοτε γνωστά, αλλά έχουν εντοπιστεί διάφοροι παράγοντες κινδύνου.

Τρόπος Ζωής

• Διατροφή πλούσια σε λίπη και κόκκινο κρέας.
• Καθιστική ζωή και έλλειψη φυσικής δραστηριότητας.
• Παχυσαρκία.
• Κάπνισμα και υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

Συνήθως, οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής προκαλούν εμφάνιση καρκίνου του εντέρου σε ηλικιωμένους ανθρώπους. 

Κληρονομικότητα και γονιδιακή προδιάθεση

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου οφείλεται σε ένα ιδιαίτερο υψηλό ποσοστό, περίπου 15%, σε κληρονομούμενα σύνδρομα (κληρονομούμενες γονιδιακές βλάβες) τα οποία εμφανίζονται με πολύ συγκεκριμένα κλινικά χαρακτηριστικά και επομένως είναι εύκολο να διαγνωστούν σε μικρή ηλικία. Επιπλέον, η λήψη ενός προσεκτικού οικογενειακού ιστορικού μπορεί επίσης να μας οδηγήσει σε έγκαιρη διάγνωση και οριστική ίαση ή ακόμα και αποφυγή ανάπτυξης ενός καρκίνου παχέος εντέρου. 

Στην κληρονομικότητα οφείλεται συνήθως η εμφάνιση καρκίνου παχέος εντέρου σε νεαρή ηλικία (μικρότερη των 50 ετών).

Χρόνια νοσήματα του εντέρου

Η ελκώδης κολίτιδα (ΕΚ) και η νόσος του Crohn (ΝC), είναι ιδιαίτερα συχνά, αυτοάνοσα νοσήματα που προκαλούν χρόνια (δια βίου) φλεγμονή του εντέρου. Η χρόνια φλεγμονή οδηγεί με μεγάλη συχνότητα στην ανάπτυξη καρκίνου του παχέος εντέρου και επομένως οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτά τα νοσήματα πρέπει να ακολουθούν ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα παρακολούθησης.

Διάγνωση Καρκίνου Παχέος Εντέρου

Μια και μοναδική εξέταση, η κολονοσκόπηση, είναι καθοριστική στη διάγνωση του καρκίνου του παχέος εντέρου και του ορθού.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου, σχεδόν πάντα (με εξαίρεση κάποια σπάνια κληρονομικά σύνδρομα – γενετική προδιάθεση) ξεκινά να αναπτύσσεται ως ένας πολύποδας (δηλαδή ένα μόρφωμα που σχηματίζεται και προβάλλει στην εσωτερική επιφάνεια – βλεννογόνο του εντέρου), αρχικά σαν αδένωμα, δηλαδή καλοήθης όγκος ο οποίος εξελίσσεται σε καρκίνο με αργό ρυθμό, μετά από πολλά χρόνια. Αυτό σημαίνει πως η ανεύρεση, μέσω κολονοσκόπησης, ενός πολύποδα πριν τη μετατροπή του σε κακοήθεια ή ακόμα και μετά την ανάπτυξη καρκίνου αλλά όσο βρίσκεται σε αρχικό στάδιο, δηλαδή σε μικρό μέγεθος και περιορισμένο στο τοίχωμα του εντέρου, μας οδηγεί με ασφάλεια στην πλήρη ίαση του ασθενούς.

Μέθοδοι Διάγνωσης:

1. Κολονοσκόπηση: Η βασική εξέταση για την ανίχνευση πολύποδων ή όγκων.
2. Εξέταση κοπράνων: Ανίχνευση μικροσκοπικού αίματος.
3. Απεικονιστικές εξετάσεις: Όπως αξονική τομογραφία και μαγνητική τομογραφία για την αξιολόγηση ύπαρξης ή μη μεταστάσεων.
4. Βιοψία: Η επιβεβαίωση της διάγνωσης γίνεται μέσω ανάλυσης ενός τμήματος ή ολόκληρου του όγκου που αφαιρείται με τη βιοβία.

Μεταστάσεις Καρκίνου Παχέος Εντέρου

Η μετάσταση είναι η εξάπλωση καρκινικών κυττάρων από την αρχική εστία ανάπτυξης σε άλλα όργανα, με τη διασπορά να γίνεται μέσω του αίματος. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου συχνά διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο, όταν έχουν ήδη εμφανιστεί μεταστάσεις, κυρίως στο συκώτι και τους πνεύμονες. Σπανιότερα, επηρεάζονται τα οστά, ο εγκέφαλος και το περιτόναιο, με την περιτοναϊκή διασπορά να καθιστά την αντιμετώπιση πιο δύσκολη.

Η διάγνωση μεταστάσεων γίνεται μέσω απεικονιστικών εξετάσεων όπως αξονική, μαγνητική τομογραφία και PET/CT, καθώς και από τα συμπτώματα: οι ηπατικές μεταστάσεις προκαλούν πόνο, ίκτερο ή ασκίτη, οι πνευμονικές μεταστάσεις προκαλούν δύσπνοια και αιμόπτυση, ενώ οι οστικές και εγκεφαλικές μεταστάσεις οδηγούν σε έντονο πόνο και νευρολογικά προβλήματα.

Παρά την παρουσία εκτεταμένης νόσου, η πλήρης ίαση είναι εφικτή μέσω φαρμακευτικής θεραπείας (χημειοθεραπεία, στοχευμένη θεραπεία, ανοσοθεραπεία) και τοπικών θεραπευτικών προσεγγίσεων. Οι στατιστικές για πενταετή επιβίωση (12%) τείνουν να βελτιώνονται χάρη στις νέες θεραπείες.

Θεραπεία Καρκίνου Παχέος Εντέρου

Το αδενοκαρκίνωμα του εντέρου έχει δύο σημαντικές ιδιαιτερότητες που μας βοηθούν να θεραπεύσουμε αποτελεσματικά αυτόν τον τύπο καρκίνου:

1. Ανταποκρίνεται εντυπωσιακά στη φαρμακευτική ενδοφλέβια θεραπεία (χημειοθεραπεία, στοχευμένη μοριακή θεραπεία, ανοσοθεραπεία) προσφέροντας μακροχρόνια επιβίωση και ίαση ακόμα και σε προχωρημένα στάδια, δηλαδή σε μεταστατική νόσο.
2. Παράλληλα με τη συστηματική ενδοφλέβια θεραπεία, έχουμε τη δυνατότητα να εφαρμόσουμε διαφόρων τύπων τοπικές θεραπείες τόσο στη πρωτοπαθή εστία (στο σημείο όπου αναπτύχθηκε ό όγκος) όσο και στις μεταστατικές εστίες (εξάπλωση της νόσου σε άλλα όργανα του σώματος), οι οποίες συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην συνολική θεραπευτική μας προσπάθεια, της οποίας ο αποκλειστικός στόχος πρέπει να είναι η πλήρης ίαση του ασθενούς ακόμα και στις περιπτώσεις εκτεταμένου μεταστατικού καρκίνου.

Οι θεραπείες που χρησιμοποιούνται σήμερα στην αντιμετώπιση του καρκίνου του εντέρου και των μεταστατικών εστιών που δημιουργεί, περιλαμβάνουν:

• Χημειοθεραπεία
• Στοχευμένη θεραπεία
• Ανοσοθεραπεία
• Χειρουργική αφαίρεση της πρωτοπαθούς εστίας (στο έντερο) ή/και των μεταστατικών εστιών (μεταστασεκτομή)
• Ακτινοθεραπεία (για τον καρκίνο του ορθού ή στις μεταστατικές εστίες)
• Ακτινοχειρουργική
• Θερμική κατάλυση (με ραδιοσυχνότητες, με ραδιοκύματα ή με κρυοκατάλυση)
• Εμβολισμός (χημειοεμβολισμός, ραδιοεμβολισμός)

Νεότερα δεδομένα: μοριακός έλεγχος και εξατομικευμένη θεραπεία

Σήμερα, η θεραπεία του καρκίνου παχέος εντέρου δεν βασίζεται μόνο στο στάδιο της νόσου, αλλά και στο μοριακό προφίλ του όγκου. Ιδιαίτερα στον μεταστατικό καρκίνο παχέος εντέρου, ο μοριακός έλεγχος για KRAS, NRAS, BRAF, MSI-H/dMMR, HER2 και NTRK είναι απαραίτητος, γιατί καθορίζει ποιες θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν πραγματικά τον ασθενή. Οι μεταλλάξεις στα KRAS/NRAS επηρεάζουν τη δυνατότητα χορήγησης αντι-EGFR στοχευμένης θεραπείας, η μετάλλαξη BRAF V600E συνδέεται με πιο επιθετική βιολογία και ειδικούς θεραπευτικούς συνδυασμούς, ενώ οι όγκοι με MSI-H ή dMMR μπορεί να ανταποκριθούν εντυπωσιακά στην ανοσοθεραπεία. Σε επιλεγμένους ασθενείς, ο έλεγχος για HER2 υπερέκφραση/ενίσχυση ή σπάνιες NTRK γονιδιακές συντήξεις μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για πιο εξειδικευμένες στοχευμένες θεραπείες. Έτσι, ο μοριακός έλεγχος αποτελεί πλέον βασικό βήμα για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου παχέος εντέρου και βοηθά τον ογκολόγο να επιλέξει τη σωστή θεραπεία, στον σωστό ασθενή, τη σωστή στιγμή.

Διατροφή και Πρόληψη Καρκίνου Παχέος Εντέρου

Ιδιαίτερα για τον καρκίνο του εντέρου, η έγκαιρη διάγνωση έχει καθοριστικό ρόλο στην σημαντική επιμήκυνση της επιβίωσης που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, ακόμα και σήμερα, μόνον το 40% περίπου των περιπτώσεων καρκίνου του εντέρου θα διαγνωστούν σε αρχικό στάδιο, γεγονός που υπογραμμίζει την ανάγκη για μεγαλύτερη προσοχή στα προειδοποιητικά συμπτώματα και τη συστηματική πρόληψη. Η πρόληψη ενός οποιουδήποτε καρκίνου αφορά την αποφυγή όλων των παραγόντων κινδύνου ανάπτυξης του συγκεκριμένου καρκίνου και την έγκαιρη διάγνωσή του. Αυτά επιτυγχάνονται:

1. Τροποποιώντας τον τρόπο ζωής, δηλαδή υιοθετώντας μια υγιεινή διατροφή και βάζοντας την άσκηση στην καθημερινότητά μας και
2. Με την ανεύρεση μέσω κολονοσκόπησης, της αρχικής καλοήθους βλάβης στο τοίχωμα του εντέρου πριν αυτή εξελιχθεί σε καρκίνο (έγκαιρη διάγνωση).

Προσδόκιμο Ζωής και Επιβίωση

Σε ότι αφορά το προσδόκιμο ζωής (επιβίωση) των ασθενών με καρκίνο του εντέρου, φαίνεται πως τα ποσοστά είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, σε σχέση με πολλούς άλλους τύπους καρκίνου.

Όπως προαναφέρθηκε, η αντιμετώπιση του συγκεκριμένου καρκίνου περιλαμβάνει πολλαπλούς τύπους θεραπείας, μέσω των οποίων μπορούμε να πετύχουμε μακροχρόνια επιβίωση ακόμα και σε ασθενείς με εκτεταμένο και μεταστατικό καρκίνο του παχέος εντέρου και του ορθού. 

Ο χρόνος επιβίωσης, θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες, όπως:

• Την έκταση της νόσου
• Την θέση της νόσου και των μεταστατικών εστιών
• Τον μοριακό χαρακτήρα του νοσήματος
• Την δυνατότητα να ακολουθήσει ο κάθε ασθενής το εντατικό και πολλές φορές, εξαντλητικό θεραπευτικό πρόγραμμα
• Τη δυνατότητα να εφαρμοστούν οι κατάλληλες θεραπείες στο σωστό χρόνο
• Τη συνολική κλινική κατάσταση και την ηλικία του ασθενούς

Σε γενικές γραμμές, τα ποσοστά επιβίωσης που μας δίνονται μέσα από στατιστικά στοιχεία με μοναδικό και πολύ γενικό κριτήριο το στάδιο του νοσήματος, η πενταετής επιβίωση είναι:

• Για το στάδιο 1 και 2 (αρχικού σταδίου): μεγαλύτερη του 90%
• Για το στάδιο 3 (τοπικά προχωρημένος): περίπου 73%
• Για το στάδιο 4 (μεταστατικός): περίπου 12%

Όμως, ως ασθενής σταδίου 4, χαρακτηρίζεται τόσο εκείνος με μία ηπατική μεταστατική εστία, η οποία είναι πρακτικά θεραπεύσιμη σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, όσο και εκείνος ο οποίος παρουσιάζει πολλαπλές μεταστατικές εστίες σε περισσότερα όργανα και οι οποίες είναι δύσκολα αντιμετωπίσιμες θεραπευτικά. Επίσης, ένας ασθενής 55 ετών σταδίου 3, χωρίς άλλα συνοδά νοσήματα, έχει πολύ περισσότερες θεραπευτικές επιλογές από έναν ασθενή 80 ετών σταδίου 3, με πολλαπλά συνοδά νοσήματα και ο χρόνος επιβίωσης αυτών των δύο ανθρώπων, παρά το ότι βρίσκονται στο ίδιο στάδιο της νόσου, θα είναι πολύ διαφορετικός.

Ο καρκίνος του εντέρου αποτελεί μια σοβαρή αλλά αντιμετωπίσιμη νόσο, ειδικά όταν διαγνωστεί έγκαιρα. Η σημασία της πρόληψης, μέσω τακτικών εξετάσεων όπως η κολονοσκόπηση και η ευαισθητοποίηση για την υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής είναι καθοριστική. Παράλληλα, οι εξελίξεις στην ιατρική και οι προηγμένες θεραπείες προσφέρουν ελπίδα και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών.

Συχνές Ερωτήσεις

Ποια είναι τα πρώτα συμπτώματα του καρκίνου παχέος εντέρου;

Τα πρώτα συμπτώματα μπορεί να είναι αίμα στα κόπρανα, αλλαγές στις κενώσεις, διάρροια ή δυσκοιλιότητα χωρίς σαφή αιτία, κοιλιακός πόνος, ανεξήγητη κόπωση ή αναιμία. Σε αρκετές περιπτώσεις, ο καρκίνος παχέος εντέρου δεν προκαλεί συμπτώματα στα αρχικά στάδια.

Ο καρκίνος παχέος εντέρου ξεκινά πάντα από πολύποδα;

Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο καρκίνος παχέος εντέρου ξεκινά από πολύποδα, συνήθως αδένωμα, ο οποίος μπορεί σταδιακά να εξελιχθεί σε κακοήθεια. Γι’ αυτό η κολονοσκόπηση έχει τόσο σημαντικό ρόλο στην πρόληψη.

Πότε πρέπει να γίνεται κολονοσκόπηση;

Η κολονοσκόπηση συνιστάται προληπτικά σε συγκεκριμένες ηλικίες ή νωρίτερα όταν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό, συμπτώματα, φλεγμονώδης νόσος του εντέρου ή προηγούμενοι πολύποδες. Ο ακριβής χρόνος πρέπει να καθορίζεται από τον θεράποντα ιατρό.

Πού κάνει συχνότερα μεταστάσεις ο καρκίνος παχέος εντέρου;

Ο καρκίνος παχέος εντέρου κάνει συχνότερα μεταστάσεις στο ήπαρ και στους πνεύμονες. Σπανιότερα μπορεί να επεκταθεί στο περιτόναιο, στα οστά ή στον εγκέφαλο.

Μπορεί να θεραπευτεί ο μεταστατικός καρκίνος παχέος εντέρου;

Σε επιλεγμένες περιπτώσεις, ναι. Όταν οι μεταστάσεις είναι περιορισμένες, ιδιαίτερα στο ήπαρ ή στους πνεύμονες, ο συνδυασμός χημειοθεραπείας, στοχευμένης θεραπείας, ανοσοθεραπείας και τοπικών θεραπειών μπορεί να οδηγήσει σε μακροχρόνιο έλεγχο ή ακόμα και πλήρη ίαση.

Τι είναι ο μοριακός έλεγχος στον καρκίνο παχέος εντέρου;

Ο μοριακός έλεγχος είναι η ανάλυση του όγκου για βιοδείκτες και γονιδιακές μεταβολές, όπως KRAS, NRAS, BRAF, MSI-H/dMMR, HER2 και NTRK. Βοηθά τον ογκολόγο να επιλέξει την πιο κατάλληλη εξατομικευμένη θεραπεία.

Πότε χρησιμοποιείται η ανοσοθεραπεία στον καρκίνο παχέος εντέρου;

Η ανοσοθεραπεία χρησιμοποιείται κυρίως σε ασθενείς των οποίων ο όγκος παρουσιάζει MSI-H ή dMMR χαρακτηριστικά. Σε αυτούς τους ασθενείς μπορεί να προσφέρει σημαντική και μακροχρόνια ανταπόκριση.

Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν την επιβίωση;

Η επιβίωση εξαρτάται από το στάδιο της νόσου, την παρουσία μεταστάσεων, το μοριακό προφίλ του όγκου, τη γενική κατάσταση του ασθενούς, την ηλικία, τα συνοδά νοσήματα και τη δυνατότητα εφαρμογής των κατάλληλων θεραπειών.